Death Gate

O grze

Death Gate to klasyczna gra przygodowa od cenionego studia Legend Entertainment. Studio znane jest z tworzenia gier, które zawierają wyjątkowo dobrze skonstruowane zagadki oraz zwariowane poczucie humoru, które często łamie czwartą ścianę i bawi się różnorodnymi, nietypowymi grami słownymi. Co więcej, firma zdobyła uznanie dzięki serii gier fantasy i sci-fi opartych na popularnych adaptacjach literackich. Najbardziej znane z nich to Gateway Fredericka Pohla oraz Shannara Terry'ego Brooksa. W 1994 roku Legend Entertainment postanowiło zaadaptować nie jedną książkę, ale całą serię siedmiu tomów autorstwa Margaret Weis i Tracy Hickman, znaną jako The Death Gate Cycle. Oryginalne wydanie gry zawiera nawet specjalny prezent dla fanów serii książek, a mianowicie ekskluzywną nowelę napisaną przez tych samych autorów, która opowiada część historii tajemniczej Gildii Zabójców z serii. W Death Gate gracz wciela się w świeżo uwolnionego Patryna – młodego, odważnego czarodzieja o imieniu Haplo. Dzięki swoim czynowi w Labiryncie zdobył zaufanie Xara, który wysyła go jako zwiadowcę do pozostałych czterech królestw. Droga między nimi prowadzi przez mistyczny portal znany jako Death Gate. Na swojej drodze Haplo otrzymuje nie jedno, a kilka zadań do wykonania. Musi najpierw zbadać krainy, poznać nowe lądy i znaleźć fragmenty Światowej Pieczęci, które pozwolą na przywrócenie świata do jego pierwotnej całości. Musi także odzyskać jak najwięcej zapomnianej magii oraz znaleźć runy, które umożliwią mu wejście do wszystkich innych królestw. Wreszcie, co najważniejsze, musi dowiedzieć się, co stało się z Sartanami, którzy wydają się być gdzieś dawno zaginieni, aby Xar mógł przywrócić ich przed oblicze sprawiedliwości Patryn. Gra, czerpiąc inspirację z pierwszych czterech książek, tworzy unikalne doświadczenie dla gracza, które wyróżnia się wśród innych przygód fantasy. Istnieje niezwykle złożona struktura oparta na początkowej koncepcji pięciu oddzielnych królestw, ponieważ konsekwencje ich podziału sięgają znacznie głębiej niż jedynie różnice w krajobrazach. Warunki życia w każdym królestwie znacznie się różnią, w tym geografia, historia, fauna, flora i ciała niebieskie. W każdym królestwie populacja dzieli się na bardzo specyficzne społeczeństwa, chociaż wiele cech każdej rasy pozostaje wspólnych. Kilka rodzin królewskich, potężnych gildii i bogatych, niezależnych kupców ma swoje własne cele i ambicje, które wcale nie są związane z wielkimi planami Patryn i Sartan, o których w większości nie mają pojęcia po wiekach ich nieobecności. Wyjątkowość okoliczności każdej kultury oraz indywidualna różnorodność większych i mniejszych intrygantów wśród postaci nadają grze szczególną magię i zdumienie, zwłaszcza gdy gracz odwiedza nowe królestwo po raz pierwszy i zaczyna je badać. Światy mają tajemniczy, intrygujący klimat, ale z nutą dziwacznych niespodzianek z niemal każdego zakątka. Każde spotkanie z Xarem między podróżami ujawnia więcej informacji na temat całej mechaniki łączącej te krainy. Death Gate zawiera wyjątkowo dobre aktorstwo głosowe. Szczególnie wyróżnia się Henry Strozier, który wciela się w rolę Xara. Jego niski, charyzmatyczny i autorytatywny głos doskonale pasuje do postaci o odważnym sercu, długim doświadczeniu, głębokiej mądrości, ale i sporej dozie arogancji. Również Haplo, który występuje tylko w rozmowach, głoszony przez Davida DeBoya, nie ma nudnego, nieciekawego głosu. Brzmi nieco arogancko i dostojnie jak jego mistrz, ale także dość młodzieńczo, a jednocześnie męsko, co nadaje mu aurę niezależności. Muzyka MIDI w Death Gate jest bardzo dobrze wykonana. Kompozycje idealnie pasują do epickiego fantasy. Melodie są często lekkie i kojące, ale mogą dramatycznie zmieniać się w bardziej majestatyczny ton podczas wizyty w pałacu króla oraz w ciemniejszy motyw podczas eksploracji podziemi Abarrach, okrutnego Labiryntu lub śmiertelnej Gildii Zabójców. Oprócz Haplo i Xara, w grze pojawia się także kilka innych postaci z książek. Wiele z nich zostało jednak znacznie uproszczonych i zredukowanych do jedynie epizodycznych ról z niewielkim rozwojem. Wiele głównych postaci z książek w ogóle brakuje, w tym Alfred, którego rola jest kluczowa dla ukazania charakterystyki Haplo w literackich oryginałach. Z drugiej strony, niektóre zapadające w pamięć archetypy z książek są wykorzystywane w nowych, interesujących sposób. Na przykład, chłopiec o imieniu Bane został przekształcony w inne dziecko z innym życiem i statusem społecznym, chociaż obaj dzielą bardzo podobną osobowość. Postać, która pozostaje najwierniejsza kanonowi, to zwariowany, szalony czarodziej Zifnab, który pojawia się w całej swojej pun-infekowanej chwale. Ogólnie rzecz biorąc, fabuła...